banner18a banner18b

AntonKulchin3

Veteraan Anton Kulchin (93) is overleden. De Canadees was tijdens de Tweede Wereldoorlog gelegerd in Leeuwarden en Sneek. Hij bracht Friesland vorig jaar nog een bezoekje tijdens het bevrijdingsfestival.

Kulchin voelde zich moreel verplicht om Europa te bevrijden. "Wat kan ik doen? Nou, je zet je zo goed mogelijk in."

Na deelname aan de Nijmeegse vierdaagse, waarbij 40 km. per dag werd gelopen, heeft een groep van 11 jonge militairen van de Royal Canadian Dragoons (RCD) een bezoekje gebracht aan Leeuwarden. De hoofdstad van Fryslân is 71 jaar geleden bevrijd door de 'opa's' van deze jongens. Het bezoek was georganiseerd door Koos Pot, marco Kalmijn (voorzitter van de stichting Canadian Liberators) en Yme Westra. Ze werden bijgestaan door Aukje Mulder, Alet en Piet Prins. Ze lieten de militairen op een zonnig zondag de binnenstad van Leeuwarden zien. De groep had koffie met oranjekoek, deed een stadswandeling, gingen praamvaren en sloten de dag af met een heerlijke bbq. Kapitein Nathan S. MacIntosh noemde het een onvergetelijke dag. Het was geweldig, zei hij. Arriva Touring bracht de mannen weer terug naar de Harskamp waar ze overnachtten tijdens hun bezoek naar Nederland.

De foto's van dit bezoek staan hier.

[Jouster Courant 01-05-2016 Brenda van Olphen]

FRYSLAN - Achttien hoogbejaarde Canadese veteranen vierden vorig jaar mei de herdenking van zeventig jaar bevrijding mee met de Friezen.

De meesten kozen er destijds vrijwillig voor om zich in Europa in de strijd te werpen. Er vielen aan Canadese kant ruimt 42.000 slachtoffers, waarvan 5.706 in Nederland. Wat bewoog deze jongemannen?

Nederland dankt haar vrijheid aan de inzet van die Canadese mannen. Nog een keer werden ze op 5 mei feestelijk rondgereden en toegejuicht in originele legerjeeps. Op de Canadese begraafplaats in Holten stonden ze stil bij hun kameraden die de oorlog niet overleefden. indrukwekkend, hoe ze hier hun respect tonen aan de gesneuvelde landgenoten. Anton Kulchin (91), een Russische Canadees, zegt: "I loved my military training, but I hate war."

Toch praten de mannen niet graag, zo lijkt het, over de doden en de strijd die zeventig jaar achtger hen ligt. Liever hebben ze het over de kleine verhalen van hoop. Over een vrouw die hen als zonen in huis nam in Harlingen, over een schuur waar ze sliepen in Oosterbierum en over een meisje dat ze thuis wilden brengen. De Friezen grijpen de kans met beide handen aan om die verhalen nog één keer met de mannen te delen en ze dank te zeggen.

Bron: Leeuwarder Courant 15-04-2016 / Asing Walthaus

We hebben een aantal steden bevrijd en je hebt van je leven nog nooit zoiets gezien’, schreef de jonge soldaat Don White op 17 april 1945 aan zijn ouders in Canada. ‘Als de Duitsers een keer verdreven zijn en je komt de stad binnen, komt iedereen naar buiten met vlaggen. Ze dringen zo rondom de auto’s dat je bijna niet vooruit komt. Je auto is ‘Het gaat goed met de oude mannen’ gewoon een groot boeket bloemen. Meisjes zoenen je en mannen schudden je hand er bijna af. Sommigen zijn zo blij dat ze huilen.’

Don White, nu 91, was een van de achttien bevrijders van Leeuwarden en Friesland die hier vorig jaar waren. Een humoristische man, ik heb een paar keer met hem gepraat en - het mooiste van alles - bij hem in een open auto gezeten tijdens een nieuwe zegetocht door Leeuwarden. Iedereen zwaaide en juichte, Don zei enkel: ,,Oh boy, oh boy.’’

De bevrijding van Leeuwarden is vandaag 71 jaar geleden. Om negen uur wordt een vlag gehesen bij het Leeuwarder stadhuis. In Petawawa, Canada, de legerbasis van de Royal Canadian Dragoons waar Don ook bij zat, hijsen ze eveneens een vlag en denken ze aan Leeuwarden. Hoe zou het met Don zijn? En met die zeventien andere stokoude mannen uit Canada die hier waren? Die ene uit Montreal, die Okill Stuart heette, bijvoorbeeld. Hij zat in een rolstoel, maar het WTC-hotel wilde hij per se lopend in, en hij leunde daarbij op mijn arm. Door zijn kleren heen voelde je de botten. Hij was 94 en is nu waarschijnlijk 95.

,,Het gaat goed met de oude mannen’’, zegt Koos Pot, die geregeld contact met ze heeft. ,,Ze zijn allemaal nog in leven. Deze zomer gaat een aantal van hen naar een herdenking in Italië. Als de zon daar op zijn heetst is, geweldig toch?” In augustus was ze nog in Canada. ,,Weet je, het is daar natuurlijk ook wel relaxed.” Ze zijn er allemaal nog, die bevrijders van afgelopen jaar, en het gaat zo goed. Oh boy oh boy.

 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Leeuwarder Courant

04 mei 2015

 

Dankzij de Canadese zangeres Loreena McKennitt kon veteraan Art Boon zijn zoon Rick meenemen naar Leeuwarden. De actie haalde alle Canadese media.

McKennitt, tevens honorary colonel van de Canadese luchtmacht, hoorde dat Rick Boon, geschiedenisleraar in Stratford, Ontario, geen onbetaald verlof mocht nemen om zijn vader naar Leeuwarden te vergezellen. Zoon Rick heeft zijn vader, die als veteraan veel op scholen spreekt, vaker begeleid.

"De school zei: het is genoeg", vertelt McKennitt, die ook naar Leeuwarden is gekomen. Haar pogingen om de school op andere gedachten te brengen strandden, want er gelden strakke verlofregels. Een petitie daartegen werd door 17.000 Canadezen ondertekend. Een minister keurde de bureaucratische opstelling van de school af.

Pas vrijdagochtend, een paar uur voor vertrek, kwam er toestemming. Onbetaald verlof staat de school niet toe, maar de leraar is de hele week niet ingeroosterd.