Bron: Leeuwarder Courant 15-04-2016 / Asing Walthaus

We hebben een aantal steden bevrijd en je hebt van je leven nog nooit zoiets gezien’, schreef de jonge soldaat Don White op 17 april 1945 aan zijn ouders in Canada. ‘Als de Duitsers een keer verdreven zijn en je komt de stad binnen, komt iedereen naar buiten met vlaggen. Ze dringen zo rondom de auto’s dat je bijna niet vooruit komt. Je auto is ‘Het gaat goed met de oude mannen’ gewoon een groot boeket bloemen. Meisjes zoenen je en mannen schudden je hand er bijna af. Sommigen zijn zo blij dat ze huilen.’

Don White, nu 91, was een van de achttien bevrijders van Leeuwarden en Friesland die hier vorig jaar waren. Een humoristische man, ik heb een paar keer met hem gepraat en - het mooiste van alles - bij hem in een open auto gezeten tijdens een nieuwe zegetocht door Leeuwarden. Iedereen zwaaide en juichte, Don zei enkel: ,,Oh boy, oh boy.’’

De bevrijding van Leeuwarden is vandaag 71 jaar geleden. Om negen uur wordt een vlag gehesen bij het Leeuwarder stadhuis. In Petawawa, Canada, de legerbasis van de Royal Canadian Dragoons waar Don ook bij zat, hijsen ze eveneens een vlag en denken ze aan Leeuwarden. Hoe zou het met Don zijn? En met die zeventien andere stokoude mannen uit Canada die hier waren? Die ene uit Montreal, die Okill Stuart heette, bijvoorbeeld. Hij zat in een rolstoel, maar het WTC-hotel wilde hij per se lopend in, en hij leunde daarbij op mijn arm. Door zijn kleren heen voelde je de botten. Hij was 94 en is nu waarschijnlijk 95.

,,Het gaat goed met de oude mannen’’, zegt Koos Pot, die geregeld contact met ze heeft. ,,Ze zijn allemaal nog in leven. Deze zomer gaat een aantal van hen naar een herdenking in Italië. Als de zon daar op zijn heetst is, geweldig toch?” In augustus was ze nog in Canada. ,,Weet je, het is daar natuurlijk ook wel relaxed.” Ze zijn er allemaal nog, die bevrijders van afgelopen jaar, en het gaat zo goed. Oh boy oh boy.

 Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.